Marius Finechiarus Salutem Plurimam Dicit

Pax Christi

Cum mihi in dies magis, magisque excursionis Indicae duplicentur ardores, ut de integro studiosiùs litteras ad Te exarem, me iucundissimè vellicari sedulò persentio; sed quod mentis coeli flammulis coopertae, ac poenè penitus absumptae tenuis pagina vacillantibus litterulis in medium ad Te proferet argumentum? Attamen animum despondere minimè patiar; Illa enim suavissima Deiparae Clientela, per quam omnia mea sustineri intelligo, benigno protinus super[cilio] meam causam accipiet, quae ita in horam praesenti Numine incutit desiderium, ut planè exiliam, et Divinis efferar cupidinib[us]. Licet etenim me Tibi ubique locorum perveli[m]  habeas mediastinum, pr[ae] Indicis tamen tractibus omnia mihi sordent; Iis enim animus vel longe absens, veluti in stagnis havia spatiatur: quibus si nullâ temporis intercapedine intercurrente adjtum mihi facilis interclusum aperias, viaeque sinas me commitere; vehementissimis illico offundar laetitijs. Quare ut, antequàm bonarum artium sollicitudines refrixerint, meis respondeas optatis, a Te, Pater, acriùs contendo, in Cuius expectationem aures animusque sese erigit meus; Nolo non ut litteras neutiquam ad me remittas, nisi divite spe plenissimas, primâ nimirum hjrundine Te vota perfecturum paratissimum: quod si citiùs morem gesseris, gaudij mihi cumulus accidet; sin alter acciderit, atque ego cupio, assiduis torquebor desiderijs. Denique cum mei caussâ te valdè velle rectè noverim, nil ultra progrediar: dum cùm integello facias Pane mea vota promoveas, unde desiderij mej segetem demissurum planè confido. Mensis sexto Idus Decembris, Anno à reparatae Salutis exordio.

MDCXXXVII