Admodum Reverende in Christo Pater

Tertio pro sacris Missionibus ad Paternitatem vestram litteras mitto. Id quidem serius praestandum mihi duxeram; at non potui quin rupta morâ nunc potius efficerem. Hoc ut acciderit brevi dicam. Non multis abhinc diebus a charissimo Fratre Ioseph Mero epistolam Calcuttâ datam accepimus: pergratam quidem nobis ob multa, quae in salutem animarum a P[atribus] ibi gesta nuntiabantur; at qui in ea referebatur cujusdam de Societate lapsus, equidem miserandus, non sine animi commotione legimus. Ad haec animum in me provocari acriter sensi, itemque ad spem desertoris locum obtinendi, si forte peterem, excitari non leviter sum visus. Rem, ne, ut assolet, ob hallucinantes animi motus deciperer, ad Reverendum Patrem Provincialem, ut par erat, primum detuli; eandemque deinceps, Xaverio patrono optimo, atque sub Deiparae auspiciis, cujus Immaculatae Conceptionis proxima erant solemnia, serio ad trutinam vocavi. Tandem quod senseram ac mihi proposueram, id accepto consilio efficiendum censui. Itaque Paternitatem vestram iterum atque iterum rogo, ne cordis mei vota descipiat. Verba hac de re multa non infarciam; imo quae hactenus protuli, ea satis esse arbitror. Ex fide enim ratum habeo, id negotii minime verbis concludendum, sed Dei ac Domini nostri, cujus gloriam quaerimus, inspiratione, quae ipsius vice fungentibus adsisit. Idque eo fortius de me dixerim, quo me ineptiorem, ac inutilem penitus deprehendam?

Commendo me Sanctis Sacrificiis Paternitatis vestrae, quam Divinus Infans Pater ac Dominus noster suis bonis affluenter augeat.

Paternitatis Vestrae

Infimus ac inutilis in Christo servus

Nicolaus Maria Miozzi Societatis Iesu Scholasticus

Neapoli 23 Decembris 1840.